1) มอเตอร์ไฟฟ้ากระแสตรงคือเครื่องกลไฟฟ้าที่เปลี่ยนพลังงานไฟฟ้าเป็นพลังงานกล โดยอาศัยหลักการของแม่เหล็กไฟฟ้าจากการผ่านกระแสไฟฟ้าให้ไหลผ่านขดลวดที่วางอยู่ในสนามแม่เหล็ก ทำให้เกิดแรงบิดขึ้นที่ลวดตัวนำ ทำให้ลวดตัวนำเกิดการเคลื่อนที่ ขนาดของแรงหาได้จากสมการ F= B.L.I  ซึ่งมอเตอร์ไฟฟ้ากระแสตรงมีโครงสร้างและส่วนประกอบเหมือนกับเครื่องกำเนิดไฟฟ้ากระแสตรงทุกประการจึงสามารถนำมาใช้งานแทนกันได้ และแบ่งตามลักษณะการต่อวงจรระหว่างขดลวดสนามแม่เหล็กและอาเมเจอร์เป็น 3 แบบคือ แบบอนุกรม  ขนาน และผสม เหมือนกันกับเครื่องกำเนิดไฟฟ้ากระแสตรง 
2) เมื่อจ่ายแรงเคลื่อนไฟฟ้าให้กับมอเตอร์กระแสตรง อาเมเจอร์ของมอเตอร์เริ่มหมุนตัดสนามแม่เหล็กจะสร้างแรงเคลื่อนไฟฟ้าต้านกลับ Eb=(∅ZNP)/60a ขึ้นมามีทิศทางตรงข้ามกับแรงเคลื่อนของแหล่งจ่าย โดยแรงเคลื่อนต้านกลับที่สร้างขึ้นจะมีผลต่อความเร็วในการหมุนของมอเตอร์
 3) แรงบิดที่เกิดขึ้นในอาเมเจอร์ของมอเตอร์ไฟฟ้ากระแสตรง แปรผันโดยตรงกับกระแสไฟฟ้าที่อาเมเจอร์ (Ia) และแรงดันไฟฟ้าต้านกลับ (Eb)  และแปรผกผันกับความเร็วของอาเมเจอร์ 

Ta=(60EbIa)/2πN

            Ta   = แรงบิดในอาเมเจอร์  , นิวตัน – เมตร
            Eb  = แรงดันไฟฟ้าต่อต้าน ,  โวลต์       
            Ia   =  กระแสในอาเมเจอร์  ,  วัตต์
            N   =  ความเร็วรอบอาเมเจอร์ ,  รอบต่อนาที


4) แรงบิดที่เกิดขึ้นในอาเมเจอร์ทั้งหมด ไม่ใช่แรงบิดที่นำไปใช้งาน แต่แรงบิดที่เกิดขึ้นที่เพลาของมอเตอร์ เป็นแรงบิดที่นำไปใช้งานที่แท้จริง หรือแรงบิดที่ปลายเพลา ( Tsh ) คือ กำลังกลเอาท์พุทของมอเตอร์

Tsh=9.55×Pout/N


                      Pout =   กำลังเอาท์พุทของมอเตอร์ , วัตต์
                     Tsh  = แรงดันที่เพลาของมอเตอร์ ,  นิวตัน-เมตร
                     N  =  ความเร็วรอบอาเมเจอร์ ,  รอบต่อนาที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Articles View Hits
468773